خالق عشقم

به راستی انسان رودی است آلوده

رويای کوچک

اين شعرم تقديم به برادر گل خودم که ميدونم الان تو بهشته.ميدونم شيطنت بازياش اونجا هم ادامه داره..... ميدونين ميخوام بهش بگم دلم براش تنگ شده ....مطمئنم که ميشنوه. جاده بی انتهاست ميدانم.مرگ هم سهم ماست ميدانم.قسمت چشمهای بارانی. گريه بی صداست ميدانم.مادرم با نگاه خود ميگفت:زندگی اشتباست ميدانم.يک نفر بی بهانه ميگريد< در دلش جای پاست........ يک نفر بی گناه ميميرد...اه.او اشناست....همسفر فکر رفتنه اما دل ؟درغم جاده هاست ميدانم...ميسپارم تو را به اينه(اينه بی رياست ميدانم)دردها بی سوال ميايند. ما به جرم نکرده ميسوزيم.زندگی بی وفاست ميدانم

نوشته شده در ۱۳۸۳/٥/٢٦ساعت ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ توسط لیلا نظرات ()


Design By : golibago