خالق عشقم

به راستی انسان رودی است آلوده

اه ميبينم : تو به اندازه تنهايي من خوشبختي. من به اندازهی زيبايي تو غميگينم. چه اميد عبثی. من چه دارم که ترا در خور؟ــــ هيچ . من چه دارم که سزاوار تو ؟ ـــــ هيچ. تو همه هستی من. ( هستي ). تو همه زندگی من. تو چه داری ؟ ـــ همه چيز . تو چه کم داری؟ ـــــ هيچundefinedundefined

نوشته شده در ۱۳۸۳/٤/۱٥ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ توسط لیلا نظرات ()


Design By : golibago